فصل از صفات فاطمه بنت اسد رضى اللّه عنها اوّل زنى كه پياده از مكّه به مدينه هجرت كرد وى بود . روزى رسول ( صلعم ) فرمود : انّ النّاس يحشرون يوم القيامة عراة . وى گفت : وا سوأتاه ! رسول ( صلعم ) گفت : من دعا كردم تا خداى تعالى تو را با لباس حشر كند . و رسول روزى از شدّت ضغطة القبر مىگفت . فاطمه گفت : وا ضعفاه ! گفت : دعا كردم تا خداى تعالى ضغطة القبر از تو برداشت . و رسول ( صلعم ) وى را مادر خواندى و آن حضرت را از هفت سالگى تا پنجاه سالگى تربيت مىكرد به مادرى . روزى با رسول ( ص ) گفت : خواهم كه اين خادمه را آزاد كنم . رسول گفت : اعتق اللّه لك بكلّ عضو منها عضوا منك من النّار . تا چون رنجور شد و زبان بسته اشاره كرد به رسول ( ص ) به آزاد كردن آن خادمه ، رسول ( ص ) انفاذ وصيّت وى بكرد و آن خادمه را آزاد كرد . تا روزى امير المؤمنين ( ع ) مىآمد گريان . رسول ( ص ) گفت : چه افتاد يا على ؟ گفت : ماتت امّى . رسول ( ص ) گفت : و امّى و اللّه . در حال برخاست و نزد وى رفت و بسيارى بگريست . و زنان را بفرمود كه وى را بشويند و